Archimedium hanteert geen dogma’s op het gebied van stijl of comfort: de opdrachtgever bepaalt, omdat de opdrachtgever per definitie beter weet waaraan de toekomstige gebruikers van een plek behoefte hebben. Door gesprekken met opdrachtgever en gebruikers vormt Archimedium een beeld van de beoogde doelen en doelgroepen, waardoor zij de context aanvoelt waarbinnen de ruimte een functie gaat vervullen. Binnen de gekozen criteria en financiële bandbreedte wordt vervolgens een optimale invulling gegeven aan de ruimtebehoefte.

Een investering betekent een besteding waarvan je verwacht dat deze voor een bepaalde tijd een bepaald ruimtegebruik zal mogelijk maken. Tegelijkertijd heeft het vormen van een plek een procesmatig karakter: pas in het gebruik komen bepaalde behoeften aan het oppervlak, die zich weer ontwikkelen in de tijd. Soms is het beter te wachten met vergaande investeringen op een bepaalde locatie, omdat alle belemmeringen om te komen tot het beoogde gebruik niet door de opdrachtgever kunnen worden weggenomen.

Dit neemt niet weg dat Archimedium altijd een manier vindt om aan ontwikkeling van een plek te beginnen. Door het maken van een start wordt tegelijkertijd een begin gemaakt met het denkproces: reacties uit de sociale omgeving (gemeenschap) op een tijdelijk gebruik van een plek kunnen de opdrachtgever bewust maken van de potentie, en ideeën genereren voor een volgende stap. Dit kan bijvoorbeeld zijn het verharden of omheinen van een terrein om het tijdelijk te kunnen verhuren voor opslag of parkeren. Een ander begin kan liggen in het ter beschikking stellen van de plek aan kunstenaars, gevoed door de geschiedenis van een plek. Uitgangspunt blijft altijd de bereidheid en het budget van de opdrachtgever.

De meest minimale manier om te beginnen aan ontwikkeling van een plek is het plegen van goed onderhoud, het beheren van een gebouw of gebied. Hiervoor kunnen fysieke veranderingen wenselijk zijn, het nemen van noodmaatregelen, of slechts een aangepaste managementstructuur. Dit valt voor Archimedium allemaal onder het maken van een ontwerp voor een plek.

Een plek heeft een plaats in de herinnering van haar gebruikers, maar moet zich tegelijkertijd kunnen aanpassen aan veranderende behoeften van haar gebruikers: nieuwe generaties, veranderende sociale kenmerken, fysieke kenmerken. Dit betekent dat veel waarde wordt gehecht aan een groei vanuit het bestaande. In principe wordt de globale structuur van een locatie behouden, en wordt de ontwikkeling gevonden binnen deze structuur van het heden. Dit geldt in even grote mate voor nieuwbouw als herinrichting, van gebouwen en gebieden. Landschap, stedelijke omgeving, erfgrenzen en casco kunnen de structuur aanreiken waarbinnen naar een geleidelijke overgang van oud naar nieuw wordt gezocht.

Een plek vormt altijd een onderdeel van een groter geheel: een straat, en buurt, een stad. Mensen bezoeken een plek in afwisseling met deze omgeving. Aankomst en vertrek zijn belangrijke contactmomenten tussen mensen onderling, en een plek waar een gevoel van vertrouwdheid moet ontstaan voor een optimale beleving van de ruimte.

Aansluiting van publieke ruimte en private ruimte krijgt daarbij altijd bijzondere aandacht: een entree van een publiek gebouw als een theater, een bibliotheek, een kantoor, of een porch, een balkon, een tuinmuur, een oprit.